Dit jaar ben ik wegens gezondheidsredenen afgetreden als voorzitter en als bestuurslid van SWK. Vanaf oktober 1996 heb ik de functie van voorzitter vervuld. Het was daarmee gedurende 12 jaar een belangrijk stuk van mijn leven. Nu ik stop zijn alle oprichters van SWK uit het bestuur verdwenen. De oprichting vond plaats op 21 maart 1995 en heeft zijn doel bewezen. Samen met andere bestuursleden heb ik veel hulp aan de weeskinderen in Kenia kunnen geven. Gelukkig zijn er voor aftredende bestuursleden steeds weer enthousiaste vervangers gevonden.

Vooral in de beginjaren heb ik het weeshuis Spirit of Faith en later de andere weeshuizen regelmatig kunnen bezoeken. Nadat Ria Fennema naar Kenia vertrok om de leiding van het weeshuis op zich te nemen heb ik haar met raad en daad op weg kunnen helpen.

Afgelopen oktober was ik in staat om, samen met mijn echtgenote, een soort van afscheidsbezoek aan de weeshuizen te brengen. Onze ontvangst daar was onvergetelijk. In beide weeshuizen hadden staf en kinderen een uitgebreid ontvangstprogramma georganiseerd met zingen, dansen en toespraken. En als je al die kinderen om je heen ziet weet je dat je werk niet voor niets is geweest.

Die hulpverlening was alleen mogelijk dank zij de sponsorouders en vele andere stichtingen en bedrijven die SWK financieel gesteund hebben. Hierbij wil ik dan ook iedereen hartelijk dank zeggen voor die steun. Maar ook gaat er veel dank naar al die mensen die gedurende kortere of langere tijd deel uitgemaakt hebben van het bestuur. De nieuwe voorzitter, Maurits Derksen, en de huidige bestuursleden wens ik veel succes. In het volste vertrouwen laat ik de SWK in hun handen achter. t

Dank, dank, dank,

Jan Visser